De rover (visdouf)

Mit n vergrelde kop zat e op n toenstoule in t holten schuurtje in toene. De deure haar e wiedwoagen open. Der was nog nachtvorst. t Was twij uur snachts en hai huverde wat, terwiel zachies in zukzulf zat te knittern. Hai haar d'olle windbuks schaitkloar op schoot liggen. De buks was van zien ol'heer west, dij haar hom bruukt veur t verjoagen van de katten bie zien vogelhok. In de garage haar der al mit schoten. t Was niks. Zagst koegeltje der mit n boge uut de loop kommen. Hai docht, as dij rover straks komt, wat den? Duuf k te schaiten? As k hom roak, wat den? Langzoam bekroop hom de twievel of t wel goud was woar e mit bezeg was. Stel dat e dij rötrover in zien moagere pokkel schoot of ain van zien steltpoten ruik. As dij rover te kere zol goan,, haar e d'haile buurt op stelten. Zien vraauw haar bie t heuren van zien plannen al vroagd of nait goud kouster was. "Loop in schieten", haar e docht mor hai zee tegen heur, "ik verdedeg mien aarf en haim."
Kopschuddend was zai op bèrre goan en hai haar de wacht in t schuurtje betrokken. Termoskanne mit kovvie haar e mitnomen en hai haar tegen de kolle ook zien lange onderboksem aantrokken. "Kom mor op," haar e in t begun mit n Tarzangevuil docht, mor nou begon e toch aan zien waarme bèrre te dinken.

Veureg joar haarst haar e achter t huus in toene n gat groaven. t Gat zol twij bie twij meter en n meter daip worden. Eerst kwam mit schobbe nog gain haand bruid de grond in. Der stonden aalmoal grode, hoge bomen om zien toene tou. Heur ragfiene worreltjes luipen deur zien haile toen hìn. Noadat e mit de misvörke begon te groaven was de koele in toene gaauw veur mekoar. De wanden haar e trapsgewies ofgroaven. Dij wieshaid haar e uut n boukie hoald. Mit vieverplestiek haar e de koele beklaid. Toun t wotter der in en noa twij doagen haar e de viever mit n mooie holten raande ofwaarkt. Ook zien vraauw von t hail nuver lieken. Hai haar aan kaande van t daip wat raaitstengels en aander gruin spul uut de grond ropt en dat thuus in wat plestieken bloumpotjes poot. Doarnoa haar de potten mit staintjes verswoard en in de viever zet. De bodem van de viever haar mit n loage revierstaintjes bedekt. En nou mos e wachten op t veurjoar.

Begun meert was e al noar de grode toenwinkels goan. t Was nog te vroug veur de vievers wuir hom verteld. Endlek haren zai ìnd meert plantjes te koop. Hai kochde zuk n filter en muik bie de viever n mooie wotterval. Onder de wotterval haar zulfs n laambe installeerd. Lu in de winkels haren hom zegd dat zolaank der nog sproake was van nachtvorst t te vroug was veur de vizzen. Veur radio Noord haar e van Piet Paulusmoa heurd dat der n periode mit schier weer op komst was. Hai gong vlot noar de winkel en kocht zuk vief goldvissies. Ook n deuze mit visvouer nam e mit.
Groots ston e der bie toun e de vissies uut de pude in de viever lösluit. Zien vraauw ston der bie en zee hom dat e n knap stukkie waark ofleverd haar. d'Haile mirreg zat in n toenstoule noar zien viever, vissies en wotterval te kieken. Soavends in t donker gong e, terwiel t laampie in de viever aan was, nog even kieken. Wat mooi toch!

Smörns ston e al vroug in badjaze en op slovven bie de viever. t Was nog slim kold en hai huverde toch wel wat. Mor hou of e ook keek, gain vissies.
Nait tussen de planten, nait onder de wotterval, naargens! Hom schoot opains te binnen wat dij lu aal tegen hom zegd haren. Dink om de raaigers. Dat binnen de grootste visrovers dij der binnen. Hai haar dij moagere heinen voak genog zain vlaigen of bie viskerlu zain stoan. Hou konden dij rötvogels bij zien viever landen, terwiel der zukke hoge bomen om zien toene tou stonden?
Veur t kovviedrinken zat e al in d'auto noar de winkel tou. Tegen de slaif van de vieverofdailen zee e körtòf: "k Heb hier guster vief vissies kocht en nou binnen zai al opvreten deur n raaiger." Het verdamme der achteraan kon e net inslikken.
"Hebben joe ook wat tegen raaigers?" De slaif gniflaagde wat en zee: "Joa hor, genog".
Hai prees n soort drijhoukje aan dij op t wotter dreef. t Was mor n schietdinkje van 15 bie 15 centimeter. Deur taauwchie mit n stukkie iesder der aan bleef e op zien plek in t midden van de viever. Op de drijhouken was n soort zulverpepier plakt dij deur geschitter van t zunlicht de raaigers zol ofschrikken. Hai kocht dat ding en nam geliek weer vief vissies mit. In de viever dee t drijhoukje t meroakels. Hai daansde op de wind en spaigelde t zunlicht in t rond. Hier zollen de raaigers wizze n hartverlammens aan overholden.
De vief vissies zwommen monter rond.

Aanderdoags ston e tegen de mirreg bie de viever mit de buzze mit visvouer. Weer alle vizzen vot. In de winkel gong e vergreld tegen de slaif te kere.
"Hest mie n ding verkocht dij nait waarkt, want mien vizzen binnen weer opvreten".
De slaif wees hom op n deuze van 70 euro. "Doarmit binnen joe van t gedou mit de raaigers of," zee de slaif. Hai vertelde hom dat der plestieken stokkies bie zaten woar n dunne droad omtou kon worden wikkeld. Langs de raande van de viever en ook wat droadjes der overhìn. Hai kreeg der n transformator bie veur t stroom. "De raaigers worden deur t droad en loater t stroom ofschrikt en kommen noeit weer."
Hai kochde t apperoat en tien vissies. Thuus dee e de vissies in de viever en mit de stroomdroadjes omspande hai de viever. Stroom wui aansloten en hai ston wat gniflagend t resultoat te bekieken. "t Liekt wel San Quentin", docht e bie zukzulf, "mor hier willen wie deur de stroomdroaden de rovers boeten holden."
Mor nou mos t wel oflopen wezen, want de vraauw haar al tegen hom zegd dat zien dieverdoatsie wel veul geld begon te kosten. Wiezend noar de tien vissies, dij wat sloereg rond zwommen, haar e zegd: "Dat is toch ook wel wat weerd, of nait den?"

Zien vraauw haar hom volgende dag roupen vanuut de toene. Zai wees noar de viever en vertelde hom dat de raaiger toch slaauwer was den hai. Mit muite en mit moord en doodslag in zien gedachten haar e in de viever keken. Gain enkelde vis te zain.

Doarom zat e nou vannacht in t schuurtje te kolkleumen, veur d'open deure mit d olle buks op schoot. Smirregs haar nog zunder ain woord tegen de slaif in winkel te zeggen vief nèje vissies kocht. Dat zollen de loatsten wezen dij deur dij rötraaiger op wuiren vreten. Tot negen uur smörns is e mit n gramnietege kop in t schuurtje bleven zitten. Zien vraauw het hom uutendlek ophoald en mos hom helpen dat e mit zien verkleumde bonken uut stoule kon kommen. Mit n kop kovvie woar zai n beste scheut konjak deur doan haar, kwam e weer wat bie. Toun zai zag dat e weer wat op de wereld was, zee zai tegen hom: "Bist dink ik tiedens dien wacht in sloap valen, want dien vief nèje vissies binnen ook weer vot".

Hai was der zo flaauw van dat e nait meer op of om noar de viever keek. Twij week loater, haalf april, was de nachtvorst uut de lucht en wuir t sikkom 18 groaden. Ale boompies en bloumpies begonnen uut te botten en te bluien. Hai luip noar zien viever om te kieken of t raait en d'aandere gruine wotterplanten al wat op kwammen. Hai mos zuk aan de lienepoale vaste holden. t Was aalmoal rood en oranje wat e in zien klaain vievertje zag.
t Wazzen aalmoal vissies wat e zag krioulen. Poestend telde hai de vizzen. Vieventwinteg vissies telde hai. Hai ruip zien vraauw der bie en dij telde evenzoveul.

Loater heurde hai dat bie teveul kolle de vissies zuk ingruiven in de bodem. Pas bie n normoale temperetuur kwammen zai weer teveurschien en zwommen wat rond. Den begonnen z'ook te eten.
n Raaiger het e noeit bie zien vievertje zain.

Naar boven
Terug