Ze woonde allain in klaine aanleunwonen noa t hìngoan van d'olle heer. Zai redde zuk nuver. Toch was zai al n poar moal valen. Leste moal in badcel. n Beste boele op heur heufd en ze wos nait hou laank of ze doar legen haar.
Kinder muiken zuk zörgen om heur.
Deur dizze zoaken was ze toch goan noadinken en baange worren. Op t lest kwam t hoge woord der uut: "k Wil toch wel noar t grode huus".
Op 'n zotterdagmörn wuir zai deur heur kinder verhuusd noar heur nije stee in t grode huus. De kinder huilen d'oazem in. Zol ze op heur leeftied van 93 nog wel kinnen oarden?

't Gong van n laaien dakkie. Ze zat in heur stoule veur t roam en bleef mor zeggen dat ze dit veul eerder haar mouten doun. Mit z'n alen waarm eten en nommedaogs noar bingo. Alderdeegs noar kaarkdainst gong ze, allènt mor veur t zingen zee ze.
De kinder huilen oplucht oazem. sHaarfst begon ze weer te sukkeln. Zai zee dat ze zuk voaker mui vuilde. t Lopen gong heur aal stoerder óf. Noar boeten tou duufde ze nait meer ofkieken.
Op t lest duudde ze aan dat z'al twij weke gain ontlasten meer haar. Dokter wuir der bie hold. t Ol mìns haar waaineg vertraauwen in dij nijmoodse kerel.
"Kerel proat der allènt mor over da'k 94 joar bin en dat n operoatsie der nait in zit" gong ze te keer.
Op verzuik van kinder wol dokter toch heur veur onner-zuik noar t Refaja-zaikenhuus loaten bringen.
Mit zaikenwoagen wuir zai smoandoags ophoalt. D'oldste dochter gong mit heur mit.
Noa onnerzuik, woar dudelk wuir dat t ol mìns bloudtekört haar, wuir deur de dokters beslist dat ain daarmonnerzuik neudeg was. Zij wollen waiten woar dat bloud bleven was.
Veur t onnerzuik brachten zij t olle mìns in n lichte slumer, n swoare verdoven was nait verantwoord.
Loater wuir de kinder zegd dat heur daarms 'geperfor-meerd' waren en zai votdoadelk opereerd mos worren. De lichte verdoven wuir zo toch nog n swoare.
Loater wuir verteld dat tiedens t onnerzuik n goatje in heur daarm prikt was, woardeur d 'operoatsie neudeg was. Toun moe weer bie kwam, was ze dudelk van slag. Heur kinder herkinde zai gelokkeg nog wel, mor wat der aal gebeurd was wos ze nait. Ze zat hailmoal aan de slangen. Aine veur t bloud, wotter en ain veur de vouding.
Kinder waren elke dag om en om op bezuik, mor bie elk bezuik kluig moe der over dat nog gainaine bie heur west was.

Noa n week mos ze weer noar t grode huus. Zai was bliede dat ze weer op heur aigen stee was. Heur berre wuir weghoald en n zaikenhuusberre kwam der veur in ploatse. Aine woar de kop en voutenend deur n druk op knobbe op en dele kon. Voak nam ze ofschaaid van bezuikende kinder en zee dat goud was zo. Heur levent was goud west en ast nait aans kon mog t oflopen wezen.

Kinder bleven om en om kommen, veuraal d 'oldste sikkom elke dag. In t grode huus waren z'aiglieks nait berekend op n volle verzörgen. Kinder muiken zuk zörgen, omreden zai voak bie t bezuik aan heur de kolle thee nog op t toafeltje zagen stoan. Ook trovven ze welains n bakkie kolle petat mit n kroket aan noast berre op t toafeltje.
Dudelk was dat d'operoatsie en verdoven n swoare knovvel veur moe west was.

Mor t oldske was nait verdraiteg, zai was bliede dat ze weer trogge was. Menutenlaank kon ze noar heur baaide rinkies om heur dunne vingertjes kieken.
"Wat n mooie rinkies, van pa kregen", zee ze dan groots. Van t zaaikenhuus wos ze niks meer, mor tiedens d'operoatsie haren ze heur rinkies ófnomen en dat haar ze toch maarkt. Toun ze biekwam haar ze doadelk om heur rinkies vroagt. Ze haar vuilt dat de rinkies der nait meer waren. Doarom was ze der nou dubbel zo wies mit.

Mor zai was toch nog schaarp in bepoalde zoaken. Loatste moal da'k bie heur was, von k t wat duuster in heur sloapkoamer woar z' in heur zaikenhuusberre lag.
Noa beetje strunen von k n soortement kerstboom mokt van n ploatje tripleks mit goaten der in. In goaten waren kerstbalen mit lichies ploatst. In sloapkaomer zedde k de tripleks-boom op de grode hang/legkaaste. Der stonnen op kaast drij voazen. Twij klain, aine grode. De tripleksboom ploatste ik op kaast tegen ain van de klaine voazen en stak stekker in 't kontakt. Zo moe, zee k, nou is der wat meer licht.
"Dij boom het dien pa nog mokt van 'n stuk tripleks", zee ze tegen mie. t Vuil mie op dat ze lag te tellen. k Haar al zain dat der 10 verlichte balen in goaten van de tripleksboom zatten. t Lukte heur schienboar nait om ze te tellen.
t Wuir weer tied. Bie t ofschaaid zee ze as aaltied: "Mok die gain zörgen, onkruud vergoit nait" en k bin weer op huus aangoan.
Op perkeerploats even n sigartje smoken en toch even sloeken.

Noa mie was nog even n klaindochter bie oma laangs west. Dij haar de grode femiliefoto pakt en was mit heur oma dij lu laangsgoan dij op foto stonnen. t Ol mìns haar mor twij op foto herkind.
d' Oldste dochter en jongste zeun.
Zai haar mie aanwezen op foto as de jongste en haar zegd: "Hai is hier vandoag nog west en is mit de voazen bezeg west. Kiek mor, ik mis nou ain voaze".
Zai haar noar de bovenkaant van kaaste wezen.
"Hai het dat tripleks ding op kaaste zet en nou bin k mien voaze kwiet".
Klaindochter ging op stoule stoan en pakte t tripleks-boompie veur de voaze weg. De boom wuir deur heur tussen de voazen zet.
"Zo beter, oma?" vruig ze.
Tevreden lag ze te kieken.
"Nou heb k t aal mien voazen weer in zicht"
k Wait nou dat zai de balen nait telt haar, moar wel de voazen.


Naar boven
Terug