Noadat Jokkob kloar was mit oplaaidens op sloagersvakschoule, kon hai mit gain meugelkhaid aargens aan waark kommen. Hai was nou al n zetje waarkloos. Mor hai haar nou tieden kregen van n sloager uut Stad, dat e mor ais zien neuze mos loaten zain in sloagerij veur n sollecitoatsiegesprek op kommende zotterdagmörn. Hai was in zien 18 levensjoaren nog mor n enkelde moal in Stad west. En nou haar e n kans om in Stad as sloagers-knecht aan de slag te kommen.

Op zotterdagmörn haar Jokkob op aanwiezen van zien moetje zien beste pak aantrokken. Noaber dij in Stad nuver bekind was, haar hom oetstokt woar e wezen mos om bie sloager in de Herestroat te geroaken. Roem-schoots op tied raaisde Jokkob mit de Gadobuzze noar Stad. Noaber haar zegt dat hai t beste bie de Bonte-brugge kon uutstappen en dan verder bie t wotter laangs kon lopen. Aankommen in Stad luip Jokkob bie t wotter laangs, mit ogen op steeltjes deur aal dij drokte en t veule wat e te zain kreeg. Hai kwam veurbie meerdere bruggen. Hai zag dat ter bretjes mit de noam van de brugge aan de brugreelns hongen. Hai docht bie zuk zulf: "Das nou t verschil tussen stad en dörp. Bie ons zeggen ze badde en hier brug."

Jokkob haar nog tied zat en luip langzoam deur, prakkezaaiernd over wat zien moetje hom zegd haar over bepoalde stroaten in Stad mit roare en vrumde vraauwlu. Wat zien moetje doar percies mit bedoulde, haar zai hom nait noader willen uutstukken.
Jokkob telde de badden, aiglieks dus de bruggen. Hai was de Trompbrug en de Oosterbrug al veurbie. De Trompbrug von hai mor n schietbruggie. De aandere badde dij hai noaderde oogde wel wat groter. Hai las op n bretje: HEREBRUG.

Toun e noaderbie de badde kwam, zag e plotsklaps dat der n vraauw op de mure van de badde ston. Hai wuir der kel van en bleef riddersloagen stoan. Zol dat wicht van de badde omdele willen springen?
t Leek of Jokkob vleugels kreeg en hai luip haard noar t wicht tou. Toun hai t wicht op zo'n drij meter noaderd was, keek e in heur richten. Van wat e toun zag, bleef e van schrik met open mond stokstief stoan. De ogen vuilen hom zo wat uut de kop en wuiren sikkom zo groot as theeschuddels. t Wicht was hailmoal splinterlieke noakt. Zai haar nog gain underboksem om t gat.

t Wicht bewoog gain spiere. Hai zag dat ze n donkere hoed haar. In heur rechterhaand huil zai n stuk of wat korenhaalms vast, woarvan de volle oaren tegen heur blode buuk aan lagen. Jokkob haar nog noeit eerder in zien jonk leven n blode vraauw zain, zeker nait zo'n schiere. Zai haar zo'n trötse oetkiek en keek mit n ongenoakboare blik veur zuk oet. t Vuil zien onervoaren blik nait op dat zai wel wat dikke kuuten haar. Jokkob vuilde opains wat t was om inains verlaifd te wezen. Doodverlegen mit de situaotsie luip Jokkob wat noader noar t wicht en de mure van de badde tou. Vanuut zien ooghouken gloop e in heur richten.

Weer schrok hai, want hai zag dat t wicht heur rechter-voude opheven haar en op ain kaalf neerzet haar.
t Kaalf bewoog zuk nait, net zo min as t wicht. Hai wos dat de stadjeders n bietje vrumd waren, mor dit sluig t aal. De woarschaauwen van zien moetje was e vergeten.
Zachies zee Jokkob tegen t wicht:"Hest doe t nait kold, wichie?".


Jokkob kreeg gain antwoord en hai luit sneu zien kop wat hangen. Doarbie vuil hom t oog op n kopern ploatje aan heur vouten. Hai zag dat op t ploatje wat schreven ston en hai las:
Wladimir de Vries
Landbouw en Veeteelt
geplaatst 1953
Jokkob snapte dat ze dus al n man haar en dat ze n boe-rendochter was. Hai kon der nait bie dat n vraauw van 1953 der nog zo jonk uut kon zain.

Brugwachter, dij al tiedje noar Jokkob haar stoan te kieken, luip op hom of en vruig of t wel goud was mit hom. Jokkob knikte en wees noar t wicht op de badde, terwiel e schuchtern zee: "Joe kinnen beder noar heur tougoan, veurdat zai roare dingen dut."
Brugwachter, aans mor n narege kerel, begon wat te gniflagen en zee:
"Dat wicht dut echt niks mien jong, zai stoit doar wel voaker. De stadslu nuimen heur de Moagd van Grunnen en zai het der plezaaier in om kwaojongs as die de kop gek te moaken".

Jokkob luip zunder om te kieken en hailemoal in de ware, deur noar de Herestroat woar de sloager op hom zat te wachten. Nog gain ketaaier loater het de sloager hom weer weg stuurd. Hai wol Jokkob nait as sloagersknecht hebben omdat hai teveul over blode vraauwlu en moagdjes pruit.

Toun Jokkob thoes kwam, vruig zien moetje hom t hemd van gat. Zien kop begon te gluien en hai pebaaierde heur oet te stokken dat e n blode moagd op n badde tegen kommen was. Bie t heuren van dij woorden, vloog zien moetje as deur webe stoken overìnde en begon oet stuur te reren. Jokkob muik as de weerlicht dat e op zien sloapkoamer kwam en hai luit zuk de haile dag nait meer zain. Jokkob haar genog van dij male wereld.

Poar moand loater kon Jokkob aan slag in nije super-maarkt in dörp as sloagersknecht. Noa wat scharrel-derijtjes mit wat wichter uut de buurt, traauwde hai n poar joar loater mit Jannie, dij mit hom in dörp opgruid was. Jokkob kreeg doudestieds ook in de smiezen wat de noam moagd betuikende. Jannie muik hom voader van drij lutje jonkies en as hai, wiezer en griezer, stiekom noar het vel van Jannie heur buuk keek, wos hai wat de volle korenoaren betaikende op de buuk van moagd op de badde.






Naar boven
Terug