Mien oldere breuers en zusters waren al n zetje de deur uut. k Was as kwoajong van vattien allnt bie pa en moe thuus. Pa was om zien malleur aan t haart ofkeurd. Dus al te roem haren wie t nait, mor t was ook gain aarmou. sZotterdoags aten we smiddags aaltied brood mit n lekkere waarme lekkerbekkie. Dat was smikkeln. Mit zien drijen haren we t goud en gezelleg.

Op n goie dag zee moe dat opoe Esie bie ons in kwam wonen. Opoe kon zuk in heur aigen huussie nait meer redden en mos aiglieks noar t bejoardenhuus. Mien moetje von dat slim begrodelk. Zai en pa haren t besluut nomen dat t ol mns eerst mor n zetje bie ons mos wonen. t Was wel gain opoe om bie op schoot te zitten mor as kwoajong muik t mie nait zoveul uut.

Toun opoe kwam wuir ze in pa zien grode leunstoule zet. In koamer kwam n brre te stoan. In zulfde koamer muik ik aan toafel mien huuswaark. As k kloar was en opston van toafel vruig opoe aaltied n bietje filaain; "hest nou dien huuswaark al doan?"
In t begun gaf k heur netjes antwoord, mor noa n zetje gaf k heur gain aozem meer. Maistieds begon ze den te roupen om mien moetje: "Griet, hai goit bie toafel weg!"
Joa, de laifde tussen mie en mien opoe nam nait tou.

Voak kwam taande Pie bie heur op bezuik. Pie was opoe's jongste dochter. Pie was nait hailmoal zuver, want as kind was zai in n sloot valen. Deur zuurstofgebrek was der wat mit d'hazzens van heur beurt. Zat gain kwoad in taande Pie. Wel haar ze n sproakgebrek. In mien ogen pruit ze achtersteveuren. Net n indioane. As wie zeggen: "Dat most doe nait doun", dan zee zai: "Doe dat nait doun motten".
Pie haar n plougie kinder, dij nogal wild en maistieds voel waren en aalmoal klodders sndde onner neuze haren. As Pie mit kinder bij opoe op bezuik kwam, gaf opoe de kinder aaltied elk n rieksdoalder. Opoe dee t op zo'n menaaier dat ik t zain mos. Joa, ik kreeg echt niks van heur!

t Ol mns was voak helleg op mie omdat k heur blikkie nait wol leeggooien. Opoe mos voak housten en roggeln. Doar kwam wel wat bie ls. Mien moe haar noast opoe n leeg boneblik neerzet. De binnenkaande was deur moe mit wc-pepier belegd. Opoe luit vanuut de grode leunstoule heur roggel, in mien ogen net n raauw aai, krek in t blik valen. Bie zetten ruip ze mie den om t blik leeg te moaken. Zai haar best wel zain dat as zai roggelde, k vingers in d'oren dee. Noeit heb k t blikkie in haanden nomen.

Wie konden dus nait zo goud mit nkander opschaiten, opoe en ik. k Kluig nait bie mie olders, mor zai hebben vast ook wel maarkt dat t tussen mie en opoe nait akkedaaierde.
k Heb aaltied t gevuil had dat mien votje t ol mns ook nait kon uutstoan. Veur mien ollu was opoe ook gain makkelk mns. Mor om vree te bewoaren huilen we ons stil.

Tot dij aine zotterdagmiddag. Wie zaten mit zien varen aan keukentoafel veur t brood eten. Wie haren aalmoal n lekkerbekkie op bord liggen. Opoe was gek op gebakken vis.
k Haar dizze moal nait zoveul zin in mien vissie. Toun k hom haalf op haar vruig k opoe of zai de rest wol hebben. Veur dat k uutproat was, haar zai mien bord al rap pakt en onder heur neuze zet. Veurdat ze aan de vis begon keek ze mie mit vaalse ogen aan en zee: "Dien ollu kopen veur die ain dure vis en doe vretst hom nait op? Doe hast dood geboren motten worren!"
Het roakte mie nait zoveul, want k haar al voaker zukswat van heur heurd. Mor aan gezichten van mien pa en moe zag k dat t nait goud kwam. Stilswiegend is der verder eten. Twij week loater gung opoe noar t bejoardentehuus.

k Bin zelden bie heur op bezuik goan. Noar heur begroafenis bin k wel west. Toun k heur in d'kiste ston te bekieken gung mien zwoager Jan noast mien stoan. Hai schoevelde wat noar mie tou en fluusterde: "Wees mor nait baange, zai is echt wel dood".



Naar boven
Terug