Zunder woorden

Toun e in de volle bus stapde, kreeg e t al benaauwd. Ale plekken waren bezet, terwiel de roamen aalmoal waren besloagen. Hai kreeg t gevuil van de boetenwereld òfsloten te wezen. Dat wui dus stoan.
De bussjefeur ree roeg mit bus bie d'halte weg. Hai mos zuk snel vastgriepen aan n buize van n stoule om nait te valen.
Toun e weer wat vaster op zien bainen ston, vuilde hai de buize onder zien haand bewegen. Kiekend noar zien grode haand zag e doar onderuut n poar klaaine vingertoppies bewegen.
n Kinderhaand? Vannòf de vingertoppies volgde hai mit zien ogen d'aarm woar de toppies bie heurden.

Aan t ìnde keek e in n poar ogen, t waren ogen dij lagden, hai zag in elks geval de pretlichies.
Zien bainen vuilden aan as van rubber.
De lichtogies luiten hom nait lös en langzoam vörmde zuk ain gezichte om d'ogen. De gezichte heurde bie n wichie van om en bie de twinteg. Ook t gezichie haar n zaachte en glimlaggende uutdrokkens.
t Was veur hom n bekìnd en n vertraauwde gezichte.
Hai wos dat e zien haand trugtrekken mos, mor dat dee e nait.
"Dou ik die piene?" stoamelde hai.
Nee schudde t laggende wichie mit t laive gezichie. Hai vuilde dat e n kop as n bolle kreeg, mor luit heur haand nait lös.

De bus was stopt en der kwammen nog meer mìnsen de bus binnen.
Hai kwam recht tegenover t wichie te stoan. Zai haren nkanders blik nait lösloaten. Wat e in heur ogen zag, kon e nait omschrieven.
t Muik hom triesterg en bliede tegeliek. t Gevuil dat e dizze ogen altied al kìnd haar bekroop hom.
Hai boog zuk, zunder biegedachten, veurover noar t wichie en smokte heur veurzichteg op heur lippen. t Was mor kört, mor t was n hail goud gevuil.
Hai was verbaldereerd over zien aigen moud, mor t leek zo gewoon, t was n handeln dij e nait kon tegenholden.

Hai nam zunder wat te zeggen heur bie de haand. Tied beston nait meer. Hai vuilde zuk oplocht as nait eerder in zien leven.
In de toukomst zol e zuk noeit meer allinneg vuilen, den dij ogen zol e wizze nait vergeten.
Bie de volgende halte mos e uutstappen. De bus minderde al voart en stopde.
Hai luit heur haand lös en keek nog ainmoal noar heur gezichie. Heur zaachte ogen keken hom begriepend aan.
Der waren gain woorden. Hai draaide zuk om en stapde uut.
Hai keek de wegriedende bus noa. t Wichtje was achterin goan zitten en hai zag dat zai mit heur klaain haandje de besloagen roam helder wuifde.
"Bedankt", fluusterde hai de verdwienende bus noa.

Omhoog kiekend zag e steerns aan de duustere hemel stoan. Zien schierste steernbeeld, de grode Bere, dij hai steelpanne nuimde, ston recht boven hom. t Drong langzoam tot hom deur dat e n grode stap op t pad noar zien leven zet haar.
Zuk bliede en goud vuilend luip e noar huus.


Naar boven
Terug