Mijn Verhaal

 

Op 4 december 1948 ben ik in Musselkanaal, in de Veenkoloniën geboren. ’n Echte Knoalster dus. Ik heb mijn jeugd dus in de schaduw van de ‘Iesdern Klabbe’ doorgebracht.

Op mijn 19e ben ik vertrokken naar de ‘Stad’ om daar 38 jaar lang als politieman werkzaam te zijn.  ’n Beetje verstadst ben ik dus wel.  Al die jaren ben ik voor mijn gevoel een echte Knoalster gebleven en ben de taal zoveel mogelijk blijven spreken, ook tijdens mijn werk.

Ik mag graag boeken lezen en vaak bekroop mij het gevoel van 'dit moet ik toch ook wel kunnen’. In 1992 kreeg ik een computer en ben toen twee weken aan het schrijven geslagen. Het werd me duidelijk dat ik stof en fantasie genoeg had, want ik had binnen die twee weken een boekwerkje (132 blz.) met korte verhaaltjes, in het nederlands geproduceerd. 

Omdat ik nog dacht in het Knoalsters en mijn gevoelens niet goed kwijt kon in het ABN, ben ik in het Knoalsters gaan schrijven en zijn een aantal van deze korte verhalen in het Groninger tijdschrift ‘Toal en Taiken’ gepubliceerd, waar ik toch wel trots op ben. In 2006 won ik zelfs met het korte verhaal 'FF NX' de eerste prijs van de Knoalster Schriefwedstried. Een prijs wat een aanmoediging voor mij betekende. De prijs waar ik het meest trots op ben kreeg ik via een e-mailtje op 23.04.2009 van een schooljuffrouw uit Siddeburen. Zij vertelde dat een meisje van haar basisschool, Brenda van der Laan, meegedaan had aan de Provinciale Groninger voorleeswedstrijd voor kinderen. Haar leerlinge had de eerste prijs gewonnen met het voorlezen van het verhaaltje FF NX van Lou Meijer. Ik blijf dus zeker in de toekomst schrijven.

Vanaf 22 november 2006 ben ik met de VUT. In de aanloop naar die vele vrije uren ben ik mij ook gaan verdiepen in de genealogie. Dit is voornamelijk gebeurd omdat in mijn familie het gerucht circuleerde dat ene ‘oom Pieter’ voor de oorlog een veldwachter zou hebben doodgeschoten. Oom Pieter heb ik via de archieven inmiddels opgespoord en inderdaad hij was geen beste. Stof genoeg voor een nieuw verhaal.

Ik hoop dat de mensen die mijn website bezoeken vooral hun kritiek aan mij willen mailen of in het gastenboek willen vermelden.