Zai haar de kinder niks verteld. Wie goan aargens op veziede, haar zai zegt. De jongste zat in de buggy, mit doaraan twij plestiek Edahputen bungelnd. Doar haar zai hoasteg wat klaaier veur heur en kinder instopt.
d'Ňldste luip stilswiegend mit ňfzakte scholdertjes noast heur, net of hai heur miezerge en verdraitege stemmen aanvuilde. Hai haar rode wankies van t stevege wandeltempo. Zai begon wat rusteger oadem te hoalen en ging wat langzoamer lopen.
Heur gekneusde scholder en knije deden zo ook minder piene. Ook heur doezelghaid wui minder. De brok in heur keel bleef.
Heur dreum, heur leven was veurbie. Allent de kinder huilen heur op de bain.
O, zai haar zo voak… Nait aan dinken, huil zai zuk zulf veur, hest kozen veur de kinder en der is gain weg trogge.

Mit n grode zunnebrille op om heur blaauwe ogen te bedekken was zai smörgensvroug mit kinder in bus noar Stad tou goan.
Zai haar heurt dat in Stad n tehuus was, het 'Toevluchtsoord', woar vraauwen in nood terechte konden. Kinder waren in bus vlot in sloap valen. Zai kon nait sloapen, den ale ielěnne bleef heur deur de kop spoken.
t Was nait d'eerste moal dat hai zuk aan heur vergrepen haar. De dag doarnoa haar dokter heur voak mouten behandeln. Dokter wees heur den deur noar t moatschappelk waark, mor doar was zai nait noar tou goan, baange as zai was dat heur man dat te waiten kwam. Uut schoamte duufde zai nait meer noar dokter tou te goan. Voak haar zai docht dat t heur aigen schuld was, dat zai tekört schoot, den hai was huil wies mit de kinder. Joa, zai von hom ain goie voader. Mor as e draank op haar en dat kwam almor voaker veur, den gaf hai heur sums n te haarde pak laaiter. Guster was hai hailemoal uut de kedde west. Zai haar docht dat heur inde noabie was. Uutendelk was e goan sloapen en smörgensvroug noar zien waark goan. Zoas altied zol e soavends wel weer veur deure mit n grode bos bloumen stoan en haar e altied veul spiet. Mor zien spiet was van körde duur.
t Was nou de loatste moal west.

Zai was bie t hoofdstation uutstapt en richten Grode Maarkt lopen. Op t adres van t Toevluchtsoord aankommen, drokte zai op n belle.
Ain metoalen vraauwenstemme klonk deur n intercom: "Jaaah?"
Zai kon gain woord uutbringen. Heur oldste zeun trok heur aan heur jaze.
"Mamme"!
Weer kwam de stemme uut de intercom:"Wat kan ik voor u doen?"
Heur traonen wegsloekend zee zai:"k Bin hier toch bie t Toevluchtsoord?"
"Ja zeker, mevrouw", zee d'intercom.
"k Bin hier mit mien twij kinder veur onderdak en hulp".
"Bent u aangemeld?" vruig d'intercom.
Verbaldereerd keek zai noar t reustertje van d'intercom.
Hou kon je zukswat heur overkommen was aanmelden? Zai ging zitten op de kňlle, nadde traptreden noast de buggy, woarin heur jongste beudel lag te sloapen en begon zachies te liepen.
"Bent u daar nog?", vruig d'intercom.
Uut de vroage "Waarom bent u gaan zitten?" konst opmokken dat deur de videocamera de veurdeure schaarp in goaten hoalen wui.

De tougangsdeure swaaide open. n Grode en braide vraauw van in de fiefteg tilde heur rezeluut op en ree de buggy mit t sloapende kind noar binnen. Het oldste jonkie luip soamen mit zien mamme wat schieterg achter de grode vraauw aan t gebaauw binnen.
De vraauw bracht heur en kinder noar n koamertje woar t lekker waarm was.
"Ga zitten", zee de vraauw en wees noar grode baanke.

Zai trok eerst de nadde jaze van d'oldste uut en doarnoa heur aigen dun summerjassie. De jongste in de buggy luit ze rusteg sloapen.
"U bent niet aangemeld?", vruig de vraauw nog n moal. Heur stemme klonk minseleker den deur d'intercom.
"Nee", zee zai, "k bin zomor votlopen".
Toun zai dat zee, moalde t deur heur heufd. "k Bin nait zomor votlopen, echt nait zomor".
As zai heur ogen dicht dee, zag zai aalmor weer de haarde voesten en de vouten mit grode waarkschounen, moat 47, op heur ňfkommen.

Tiedens het gesprek mit de grode vraauw van t Toevluchtsoord vertelde zai hou of zai tot t besluut was kommen om mit heur baaide kinder bie hom vot te lopen. Noa t gesprek wui zai mit heur kinder noar n aander koamertje brocht. In koamer ston n kinderledikantje en n twijpersoonsbčrre. Zai hoalde t sloapende kind uut de buggy en verschoonde het mit raive van t tehuus. Noa de moaltied, brocht deur n boetenlandse vraauw, dij gain hollands kon proaten en wat meewoareg uutkeek, stopde zai heur jongste in t ledikantje en d'ňldste de grode bčrre. Kinder vuilen vlot in sloap.
Zai ging op raande van bčrre zitten en vuilde de spannen uut heur liggoam deur heur bainen wegtrekken. Zai vuilde zulfs hou heur brok in de keel aan t verdwienen was. Zai ging languut, noast heur sloapende kind, op bčrre liggen. Zai haar t gevuil dat zai leeg luip, zulfs heur troanen, dij zai laank haar inholden, waren opdreugd. As dit gevuil toch ais kon blieven.

Toun zai wakker wui, vuilde zai zuk as t klaain wichie dij zai oeit west was, bie heur ňllu vaaileg thuus. Op de klokke kiekend zag zai dat zai mor n uurtje sloapen haar. t Was zeuven uur.
Zai wui opains kčl in d'hoed. Hai kon nou elke menuut thuus kommen! In n lege, donkre huus, gain vraauw, gain kinder!
Gain waarm eten, gain kloar stoande pilsie noast zien bord. Ain leeg huus.
Zai zag hom veur zuk in de koamer stoan mit zien grode waarkschounen aan en n bos bloumen in de haarde voesten..

Zai kon nog net de wasbakke in de koamer berieken veur zai heur moage leeg spijde. Noa laank kukhaalzen was zai weer in stoat om trillend en bevend, op de raande van de bčrre te goan zitten. Mit n handdouk veegde zai heur mond schoon. t Was veurbie. Bie t beeld van hom mit n bos bloumen mos zai nou wat gniflaggen. Heur liggoam dee nog piene, mor zai wos dat zai de eerste stap zet haar. Zai wos dat zai der wel deur kwam.
n Nij begun.





Naar boven
Terug