Moi meneer


Zai vruig
'Wel bistoe?'
en zien ogen wuiren nat.
Sikkom n levenslaange vrundschop
was uut heur leven laangzoam wegwist.

Zai vruig
'Woarom schraifstoe?'
en zai lagde tegen hom.
Niks kon e uutbrengen
mit dij kloede in de strödde.

Zai zee
'Moi mor weer meneer'
en keek weer tevreden noar boeten.
Zai was hom alweer vergeten
en maarkte nait dat e ging.

Allain weer thuus bedacht e
dat zai bliede was en lagde.
Mor t schriende aal meer
om elke dag heur bie t weggoan
zeggen te heuren 'Moi meneer'.




Dag meneer


Zij vroeg
"Wie ben jij?'
en zijn ogen warden nat.
Bijna een levenslange vriendschap
was uit haar leven langzaam weggewist.

Zij vroeg
'Waarom huil jij?'
en zij lachte tegen hem.
Niets kon hij zeggen
met die brok in de keel.

Zij zei
'Dag maar weer meneer'
en keek weer tevreden naar buiten.
Zij was hem alweer vergeten
en merkte niet dat hij ging.

Alleen weer thuis bedacht hij
dat zij blij was en lachte.
Maar het schrijnde steeds meer
om elke dag haar bij het weggaan
te horen zeggen 'Dag meneer'.



 
 
Terug