d'Ollu


Toun de twij měnsen
dij k maiste vertraauwde
der nait meer wazzen
en k wat triesteg raauwde
vuilde k mie even
allain op dizze wereld
even ain weze,
den bist toch heur
kind bleven.

Ouders


Toen de twee mensen
die ik het meeste vertrouwde
er niet meer waren
en ik wat triest rouwde
voelde ik me even
alleen op deze wereld
even een wees,
want je bent hun
kind gebleven



 
 
Terug