Thuus, bie mien woonderij in stad, heb k in toene n schiere voličre tegen mien garoage aanbaauwt. Mien kammeroadske hold der schiere vogels in. Zai het dwaargpabbegaaien mit van dij schaarbe kromsnoavels.
k Bin zulf nait zo weg van dij lewaaischoppers, mor mien vraauw is der slim wies mit. De kneussies, veuraal jonkies, vouert ze zulf. Doardeur worden dij vogels handtam. Ik hol laiver mien handen in de buutse. Nou bleek mie dat dij vogels geern alles wat van holt is mit heur snoavels maggen ňfknoagen. Van kenners haren wie heurt dast op tied n moal n poar wilgetakken, in t knoalsters wenetakken, in de voličre doun most. Dij wuiren den hailemoal deur de vogels koal plukt en knoagd.
En t klopde, de vogels waren bliede mit de wilgetakken. Van smörnsvroug tot loat op de oavend waren zai bezeg mit t koalplukken van de takken. De dunne strepies van de bast en bloadjes wuiren veur heur nesten bruukt. Wie zaten in toene der mit genot noar te kieken. De takken hoalde k op mien brommertje van n broakliggend terraain bie mie in de buurt. De wilgestroeken schoten doar as onkruud uut de grond.

n Poar week leden was k mit mien kniptangkie weer op dat terraain bezeg. k Haar mien ploffietse op fietspad op zien stander zet, zo'n vief meter van mie of. Terwiel k aan t knippen was zag k vanuut mien ooghouken dat ter n kerel op n doamesfietse bie mien ploffie stopde. Hai bleef stil op zien fietse zitten en k zag dat e noar mie keek. Kerel kon wel n breuer wezen van Bob Marley, de meziekmoaker uut Jamaica. Net zo donker en op zien kop zo'n schiere gebraaien mutze, sikkom n theemutse, volgens mie om zien laange rastakrullen binnen te holden. De mutze haar ale kleuren van de regenboge. Ik knipte deur, mor bleef Marley in de goaten holden, den hai ston wel noast mien ploffie.
Noa zetje begon hai tegen mie te proaten. k Laig nait ask zeg dat e net as dij Bob Marley klonk, mor den in t Hoagenees.
"Wa bejje dor an t doen, men?"
Maistieds mag k geern n beetje oetsen en minsen veur de gek holden. k Haar al n poar antwoorden op n riegie veur Marley, mor k nam mie veur om dij rastaman nait veur de gek te holden.
"k Heb thuus wat daaier en dij binnen gek op dizze takken".
t Bleef n poar laange tčllen stil. Toun vruig hai mie: "Heb jai dan knijne men?"
"k Heb gain knienen, mor wel pabbegaaien, en dij binnen gek op dizze takken".
Marley keek mie mit open mond aan. k Zag dat hai tussen zien widde tanden ook aine van gold haar.
"Jai ebt dus birds die takkuh vretuh?"
Hai muik aanstalten om weg te fietsen en rolde mit zien ogen. Terwiel e gang kreeg ruip e tegen mie: "Jai spoort nie men!"
Hai ree weg mor bleef noar mie kieken. Zo'n vieftien meter verderop ging e zowat omgekeerd op zien fietse zitten en bölkde weer haard: "Jai spoort ech nie men!"
Deurdat hai nait veuruut keek, zag hai de poale mit n verkeersbord nait en ree der haard tegen aan. k Zag hom van zien fietse kukeln. Hai sprong der rap weer op. k Heur hom nog roupen: "Das jaauw schuld mafkees!"
k Keek hom verboldereerd noa. Nou was k ais n moal serieus west en haar k de woarhaid sproken en k wui vot doadelk veur mafkees uutmokt.
k Heb mie veurnomen om mie kommende tied toch mor weer as n haalfmale te blieven gedroagen, den wor k meer serieus nomen.


Naar boven
Terug