|
Mit buzze was ze noar Stad goan. Ze wol ais zain hou of heur jong
woonde. n Moand leden haar e n koamer huurt en haar e waark vonden bie
n supermaarkt. n Weke leden haar e veur tillefoon nog zegt dat t goud
mit hom gong. Toch was ze der nait gerust op west en doarom gong ze nou
noar hom tou.
Toun ze veur deure ston, zag ze dat op t kezien noast deure wel tien
belknoppies zaten mit aalmoal aander noamen. Noam van heur jong "Jaap"
ston bie t zeuvende knoppie. Veurdat ze belt haar gong deure open en n
jong wichie wupte noar boeten.
" k Kom veur mien zeun Jop," zee ze tegen t jonge wicht.
"Ik denk dat hij nog slaapt," zee t wicht, "hij woont op de derde verdieping, kamer 7."
Noadat ze gaange instapt was, brak ze heur nekke sikkom over de fietsen
dij der stonnen. Deuzen mit olle kraanten en aander rommel, zoas volle
voelnisputen lagen op de fietsen.
t Was ain stinkerij in gaange. Ze luip de trabbe op.
Veur koamerdeure 7 bleef ze stoan omdat ze achter de poest was. Toun ze
weer lucht haar dee ze deure open zunder aan te kloppen. n Kwaalm van
swait kwam heur in de muide. t Was duuster in de koamer, ze kon eerst
gain haand veur d'ogen zain. De gerdienen zatten nog dichte. Noa n
zetje waren heur ogen aan t duuster wìnt. Op vlouer lagen bulten
klaaier en lege draankvlezzen verspraaid. In geutstaine lagen voele
schuddels en gloazen. In n hörn van koamer ston n bèrre.
Ze kon zain dat onner dekens n mìns lag te sloapen. De dekens
trok ze wat noar onner en ze zag t heufd van heur zeun. Ze schudde hom
wakker en hai kwam mit n sloaperege kop overìnde. Mit d'haand
wreef e zuk deur t wilde hoar.
"t Is twij uur nommerdag," zee ze," woarom ligst nog op bèrre, bist toch nait zaik?"
t Duurde wel vief menuten veur e wat kon zeggen. Hai keek zien moetje
aan en kreeg n dikke kloede in zien strödde. De troanen sprongen
hom in d'ogen.
Zien moetje gong noast hom op bèrre zitten en sluig n aarm om hom tou.
"Zegt mor, mien jong," zee ze zachies.
Hai mos muizoam sloeken.
"k Zug t nait meer zitten, k kin nait tegen allènt wezen. En
waark heb k ook nait. k Zee dat uut grootseghaid. Moe, k heb zo'n
wìnst".
"Geft niks mien jong, bist gewoon te vroug uut t nust vlogen."
Soamen pakten ze zien baaide tazzen in en noadat e zuk mit n nat washandje om kop hemmelt haar, luipen ze noar boeten.
Zai kon wel zingen van bliedschop, mor ze huil zuk in. Net op tied was ze west en buzze noar huus was ook krek op tied.
|